Water

In de krant  lees ik dat er met regelmaat water cuts zijn. Ik merk er helemaal niets van. In de krant staat dat de water voorraden in de stuw dammen te weinig is. Er wordt geconstateerd dat er dit jaar in de monsoon veel meer water is gevallen dan vorig jaar. Zoveel water dat men de dammen moest openen omdat er anders niet zou passen. Het doel is dat er 20% minder water wordt gebruikt zodat de voorraad voldoende is. We zagen dat bij de bouwplaats van de buren de kraan zo ongeveer 24x7 aan stond. Dit is nu niet meer het geval. Wellicht houden ze er rekening mee, of ze hebben gewoon last van een water afsluiting. Op de weg zie je auto's rijden om water te distribueren. Deze water auto's doen ze altijd zo vol dat wanneer de chauffeur een heuveltje op rijdt of door een kuil rijdt, dat het water dan door het mangat boven op de water tank naar buiten gutst. Ik denk dat er minstens 5% van het water verloren gaat tijdens dit vervoer. Laatst zag ik een water auto die door een schot hagel oid was getroffen, hij zou goed voldoen om de plantjes water te geven als gieter. Ik zag daarentegen laatst op het voetbal veld dat men het gras water aan het geven was met zo'n water auto. Dan heeft men niet een sproei kop oid op de slag, nee dan heb je een slang van 10cm doorsnee, welke een man vast houdt en er dan zijn hand in steekt zodat je een soort sproeier hebt gecreëerd en daarmee rijden ze langzaam over het voetbal veld.
Maar wij thuis merken niets van water afsluitingen. Wij hebben een watertank van vele cubs. Men treft hier dus alleen de arme mensen mee. De echte consumers blijven natuurlijk gewoon ongestoord lekker consumeren. Onze voorraad wordt wel weer bijgevuld als er even geen water afsluiting is.

Bij onze andere buren hoor je zo af en toe het water van de water tank op het dak naar beneden lopen. We begrepen nooit zo goed waar dit door kwam. Tot dat we onlangs van andere expats hoorden dat het zo lastig was om in de gaten te houden wanneer de water tank op het dak vol was. Wat blijkt, wij hebben een vlotter in de watertank op het dak, de schakelaar in de vlotter start en stopt de waterpomp om de water voorraad op het dak bij te vullen. Dit is een soort luxe die blijkbaar niet iedereen heeft. De meeste mensen constateren dat er geen water meer uit de kraan komt, en moeten vervolgens de pomp starten en dan vooral niet vergeten hem weer uit te zetten. Dit verklaart waarom we soms wel een uur het water over het dak bij de buren zien gutsen.

Nou houd ik sowieso al niet van verkwisten van water, elektriciteit etc. maar het is toch vreemd. Het is wel heel erg ieder voor zich. Dat collectieve dat de infrastructuur oké is zoals in Nederland is er niet, er is wel de wens, er wordt wel geklaagd in de kranten, maar concrete plannen voor verbetering worden niet vermeld.

Ik sta achter je

We wonen nu 7 maanden in India. Ik zit bijna dagelijks een paar uur in de auto. Je zou denken dat je gewend raakt aan het claxonneren. En dit is ook wel het geval, op straat schrik ik er niet meer van, ik schiet ook niet opzij. In de auto blijf ik gewoon de krant lezen zonder op te kijken. Maar toch blijf je je zo af en toe je voorhoofd fronzen. Het vreemde is namelijk dat men hier claxonneert om aan te geven waar je je bevind. Als je een fietser inhaalt dan claxonneer je om er zeker van te zijn dat de fietser weet waar je bent en dat hij niet spontaan zonder om te kijken oversteekt. Over je schouder kijken is dus niet nodig, dit doet ook niemand. Je hoeft alleen maar te luisteren. Vandaag reden we richting een kruispunt, het stond muurvast met auto's. We sluiten achteraan vlak achter een grote vrachtauto, en claxonneren vervolgens twee keer voldoende lang zodat de vrachtauto weet "Ik sta achter je". En dan opeens denk ik waarom doe je zo ongeduldig je ziet toch dat het muurvast staat, die vrachtauto kan geen kant op.
Grappig om te beseffen dat sommige reacties heel lang blijven hangen ondanks dat je rationeel weet dat het anders is.

Sport

In India staat sport nog niet zo hoog op de agenda. In 2008 heeft India 3 medailles gewonnen op de olympische spelen. Dit is een uiterst magere score voor een land met ruim 1 miljard inwoners. Eergisteren las ik in de krant dat een oud medaille winnaar 80 jaar, zich sterk maakt voor sport ontwikkeling. Zijn conclusie was dat in India alleen maar gecricket wordt. Op jeugdige leeftijd gaat bijna geen enkel kind een andere sport beoefenen met als gevolg dat er geen sterren worden gecreëerd. Een tweede opmerking was dat het tijd werd voor betaalde coaches. Tja hoe is het mogelijk om top sporters te hebben zonder geld. Dan wordt het wel erg moeilijk concurreren.
Voor de komende Olympics heeft India als doel 12 medailles gesteld. Erg ambitieus als je bedenkt dat de 3 uit 2008 een record was.

Skiën

Ik heb me tijden zitten verheugen op dat lekkere weekend met mijn Nederlandse vrienden in de Alpen. Op weg naar Zwitserland begon ik me te realiseren dat het een lange reis is voor een paar dagen. Eenmaal op de bestemming aangekomen was ik dit al snel weer vergeten. Bij ieder onderwerp wat werd aangeboord dacht ik dit gaat in India anders. Ik heb dit natuurlijk verteld, ik hoop dat ze mannen hier niet een moe van zijn geworden. Ik herinner me dat ik een jaar geleden in Nederland mensen ontmoete die lang in het buitenland hadden gewoond. Bij alles wat ter tafel kwam vertelden ze over hoe anders het in hun land was. Ik was hier na 30 minuten spuug zat van. Tja en dan zit je zelf in dit schuitje, maar je wilt natuurlijk erg graag je belevenissen delen. Ik heb niet het gevoel dat ik de mannen heb verveeld, maar ja je weet maar nooit. Al hoe wel denk ik dat ze me wel een hint hadden gegeven. Het is laat in het seizoen om te gaan skiën, er lag gelukkig voldoende sneeuw. s'Ochtends was de sneeuw hard bevroren, daarna was het een paar uur perfect waarna het aan het eind van de dag een beetje papperig werd. Bij de laatste afdaling kwam je een warme föhn uit het dal tegemoet. Dit was voor mij wel lekker, want van 30+ naar 0- is wel een groot verschil.
Het was voor het eerst dat we samen gingen skiën, na de eerste afdaling was duidelijk dat we redelijk op hetzelfde niveau zaten. Het was ook uitzonderlijk rustig op de piste. We begonnen vroeg en gingen door tot de laatste lift. Kortom we hebben vele kilometers gemaakt. De spierpijn nam gedurende de dagen toe. Helemaal nadat ik een redelijke klap in mijn lichaam kreeg doordat ik iets te hard door een rivierbedding ging.
Wicher zei tegen mij hier moet je langzaam door gaan. Wicher ging eerst, daarna Juriaan, beiden moesten aan de overkant naar boven klauteren, waarna ik besloot iets harder door dit dalletje te gaan. Het was alsof de overkant een muur was waar ik tegen op botste, ik gleed daarna wel door tot boven. De spieren in mijn nek en rug verkrampten. Waarna Wicher zei heb je me niet gehoord, ik heb hier een paar jaar geleden mijn arm gebroken. Ik heb dus maar weer geluk gehad, dat ik slechts een beetje spierpijn heb. s'Avonds hebben we lekkere maaltijden gemaakt, ik heb weer vlees gegeten voor de komende weken. Onder het genot van een biertje een beetje bijpraten en daarna lekker slapen, want de energie is wel op na zulke inspannende dagen.

ups & downs 2

Het te laat betalen van de energierekening had vandaag nog een staartje. Op de nieuwe rekening stond het bedrag van de vorige maand ook nog vermeld terwijl ik dit toch (een beetje laat) betaald heb.
De rekening komt trouwens zonder envelop in de brievenbus en onze chauffeur had al ontdekt dat de rekening niet kopte (arghh) Samen met Santosh maar naar de energie cash counter, doorverwezen naar de 2e verdieping en na 30 minuten wachten werden we doorgestuurd naar een ander kantoor een paar kilometer verderop.

Zo ziet het energiekantoor eruit!

Daar moest ik weer wachten maar er werd me zowaar een (vieze) stoel aangeboden (witte broek...) Na diverse stempels en handtekeningen wilde ik aldaar betalen maar dat kon dus ook niet. We werden naar locatie nr 3 verwezen waar het natuurlijk net lunchtijd was.
Gelukkig had ik in de buurt een crossword boekenwinkel gespot dus heb ik mij daar maar laten afzetten. Ik heb nog 2 seizoenen "24" gekocht dus we hebben weer wat leuks te bekijken de komende weken. Om 14.15 het maandbedrag eindelijk kunnen betalen.
Ik had mij eigenlijk voorgenomen om vandaag na mijn pilates workout te laten verwennen bij Four Fountains Spa met een lekkere massage en pedicure. Had gelukkig nog geen afspraak gemaakt.
Morgen weer een dag, eens kijken wat er dan gebeurt.
Groetjes, Gerlinde

हिन्दी सबक - Hindi Les

आजकल मैं हिंदी सीख रहा हूँ --> tegenwoordig leer ik Hindi --> uitspreken als: Ahdjikal Mèh Hindi Siekh raha Hnoe

Vanavond weer Hindi les gehad. Kost erg veel moeite om alle woorden te herinneren, vervolgens er een zin van te maken en dan ook nog goed te vervoegen.

Doet een beetje denken aan vroeger met Frans of Duits, het is altijd een raadsel of een woord mannelijk of vrouwelijk is. Tweede probleem is: wat was ook al weer jij, ik, zij, hun etc. Derde probleem is wat is ook al weer het werkwoord wat vervoegd moet worden. Moet er Hnoe, Hè, Ho of Hnèh. En als je dat dan weet dan moet je Hnèh nog goed uitspreken ook. voor je weet dan zeg je hè en dan is het niet goed.

Eerst dacht ik dat onze Hindi leraar een pietje precies was. Maar het blijkt als ik tegen Santosh zeg bily, dan snapt hij er niets van. Als ik dan vraag "what is the Hindi word for Cat?" dan zegt hij Billy. Dan heriner ik me het weer Billy moet je met dubbel L uitspreken, dus Bil-ly.

Ik ben toch wel trots dat het me lukt om de Hindi karakters te lezen. In het begin ging dit waanzinnig snel, nu leren we per les 1 karakter extra. Vandaag was het de Dha ध en dan met een Matra maak je daar Dhi धी van , niet te verwarren met Da: ढ

Het woord van vandaag was Slowly "Dhire Dhire" धीरे - धीरे, wellicht een woord dat goed van pas komt.

The village

Ik hoor iedere week verhalen van Gerlinde over de village en over Sister, en dokter Sem. Dokter Sem en Prem had ik inmiddels al een keer ontmoet tijdens het vervoer wat Gerlinde voor hen regelt op vrijdag naar het dorpje. Ze zetten mij eerst even af op kantoor.
Vandaag was er een feestje, er was een cursus seizoen afgelopen. Dit was voor Gerlinde een mooie kans om mij het dorp te laten zien, en natuurlijk ook het dorp mij te laten zien. We werden vriendelijk ontvangen, we hebben wat rond gekeken, en toen begon een hele lange zit om te luisteren naar vele toespraken dansjes en een poppen kast voor stelling. Nisha vertelde me dat men al erg lang bezig was in het dorp, en dat ze blij was dat jonge vrouwen nu op het podium durven te staan en iets te doen. De dansjes waren de typische Indiase dans bewegingen, zo'n soort slangen beweging met je armen, laag met je schouders heen en weer wiegen etc. Gerlinde werd in een aantal rituelen betrokken, ze moest ergens een kaarsje aansteken. Ze moest met een dansje meedoen. Tot slot had Gerlinde een presentje gemaakt voor alle meiden die geslaagd waren. Het presentje viel erg in de smaak, Gerlinde was hier erg blij om want het is natuurlijk erg moeilijk om iets te verzinnen. Thomas was erg geïnteresseerd in het Makramee werk, ik heb hem beloofd dat ik hem dit ga leren. Vroeger als kind heb ik ook nog van die bloempotjes gemakrameet van stro touwtjes om deze vervolgens voor de winkel van  de ouders van een vriendje van me te verkopen voor 1 gulden. Ik hoop dat ik het nog kan.
Na deze lange ceremonie moesten we eten bij Sister, Thomas was het ondertussen zat, ik heb hem proberen uit te leggen dat we Sister teleurstellen als we niet op haar uitnodiging in gingen. Ze had een lekker tomaten soepje gemaakt, wat springrols en rijst met een te heet sausje. Er was ook nog rauwkost, dat heb maar laten staan, vind ik nog steeds een te groot risico met betrekking tot bacteriën. Moet natuurlijk wel gezond blijven, want donderdag vertrek ik om te gaan skiën.  Vreemd gevoel, het was vandaag 34,5 graden Celsius, en dan over een paar dagen in de sneeuw, ik zal het wel koud krijgen.

Kaarsjes ceremonie

Dansje

Zingen en muziek uit een trekharmonica

Het leek wel volkdansen uit duitsland

 Sister

Armpjes en schouders lekker losjes en voetjes van de vloer

Kadootjes