Civet

Ik vind onze poes altijd maar een angst haas, hij hoeft maar iets te horen of hij rent naar binnen en kruipt weg in een hoekje. Ook heeft hij met regelmaat wondjes op de meest vreemde plekken. Mijn oordeel wordt bevestigd, wat een watje, hij heeft geen balle. Dit kun je letterlijk en figuurlijk nemen.
Gerlinde vertelde opgewonden aan de buurman dat ze een mongoos langs ons huis had zien lopen. Waarop de buurman zei, het kan ook wel een civetkat zijn, want daar vecht jullie poes s'nachts met regelmaat mee.
Tja toch geen watje, denk het niet.

De Civet kat is 55 cm en heeft een staart van 40 cm.

Poes is toch soms ook wel een enorme angsthaas, gisteren zaten we koffie te drinken, hij zag een spin of een ander insect op de grond en rende naar binnen. Bizar beest.

Onze poes grrrraw:

FRO 2013

Visa aanvraag is weer gedaan, gisteren zijn we om 10:30 bij de FRO geweest. Het was hetzelfde als vorig jaar, lang wachten van het ene loketje naar het andere. 6 keer in de rij, het geheel duurde 3 uur. Gelukkig waren alle papieren in orde. Er was nog een andere man die van het kastje naar de muur werd gestuurd omdat er iets niet in orde was. Een mooi gezicht al die verveelde expatters in een rij.
Nou maar hopen dat de Visa verlengt wordt voordat we naar Nederland gaan, anders mogen we nog een dagje in de rij.

Ik heb vandaag nog eens op mijn werk aan een collega gevraagd waarom ze bij het FRO toch alles dubbel doen. Hij vertelde me dat men het process zo bureaucratisch maakt om de corruptie tegen te gaan. Als twee mensen een soortgelijke handeling moeten verrichten is de kans op corruptie kleiner. Van de andere kant raken mensen zo gefrustreerd van de ellen lange procedures dat men extra goed kun best doen om de mazen in het systeem, te vinden. en dus wordt de corruptie hierdoor ook in stand gehouden.

Poes

Dat bange Indiase poesje, voelt zich aardig op zijn gemak.

Vogeltjes

Ik heb inmiddels 78 verschillende vogeltjes op de foto gezet. Je denk dan dat je zo langzamerhand alle verschillende soorten wel gezien hebt. Het tegengestelde is echter waar, iedere keer als ik even een wandelingetje maak dan kom ik weer nieuwe soorten tegen.

Great TIT (TIT is een mees)

Hij lijkt ook wel een beetje op een koolmees.

Koppersmith Barbet

Pallid Harrier

Prachtig hoe die roofvogels stil kunnen staan, ze hangen zelfs zolang op 1 plek dat ik ze op een plaatje kan zetten. Hij was helaas wel een beetje ver weg toen hij echt stil stond.

Verder heb ik nog vogels gezien die ik al eens eerder op de foto heb gezet. Waaronder deze mooie foto van de Oriental Magpie Robin, een Robin is vertaald in het Nederlands een roodborstje, nou hier lijkt hij niet echt op.

Ik ga deze nieuwe ook nog toevoegen aan mijn verzameling op: http://guusbirds.blogspot.in/

Eindeloze inefficientie

Zo af en toe word je weer eens even wakker geschud en verbaas je je weer over de eindeloze inefficientie van de Indiase manier van dingen afhandelen. We zijn weer bezig met het verlengen van de visa's, misschien is dit wel de trigger wat je ogen opent.
Santosh kwam vanmorgen erg laat, ik dacht dit wordt de tweede week achter elkaar dat we te laat komen bij het zwemmen. Er was weinig verkeer en uiteindelijk waren we ruim op tijd. Jammer dat Thomas niet erg enthousiast was over het zwemmen. Santosh vertelde dat hij laat was omdat hij de auto naar het kantoor moest brengen. Dat wordt dan op zaterdag ochtend gepland, hij moet ongeveer 40 km omrijden om langs kantoor te gaan. De reden was dat de auto naar Panvel moest om een RTO check te doen. Panvel ligt tegen Mumbai zo'n 150 km verderop. RTO heeft te maken met belasting, Santosh vertelde paper check, tja ik dacht waarom heb je de auto nodig voor een paper check en waarom moet dat in vredes naam in Panvel. Ons kenteken van de auto is een nummer van Panvel, hij is daar geregistreerd. men heeft dit wellicht gedaan om een paar rupee te besparen. Maar dit heeft wel tot gevolg dat we dagelijks moeten stoppen om 15 rupee wegenbelasting te betalen. Dit gaat ook altijd met Indiase snelheid slof slof slof 5 rupee change? slof slof slof no change, dan worden de briefjes geld grondig gecheckt op scheurtjes en met regelmaat geweigerd, slof slof slof nogmaals briefjes controleren en dan met een slinger de weg op waardoor met regelmaat een andere automobilist volop in de anders moet. Ik vroeg aan Santosh hoe lang we een vervangende auto hebben, hij antwoordde morgen, maandag of dinsdag, als ik dit hoor dan denk ik ach ik zie het wel wanneer hij weer terug is, ik heb er verder geen last van en het zal wel weer een weekje duren.
Wat die Visa's betreft; de verwachting is dat we maandag weer een paar uur bij de FRO mogen rond hangen. Voorwaarde is dat onze agent de police certification rond krijgt, afgelopen vrijdag heeft de agent de hele dag bij het politie kantoor rond gehangen maar de hoofd-politie agent had andere prioriteiten en heeft niet 5 minuten de tijd genomen om een handtekening te zetten. Onze agent is erg oprecht en laat zich niet in met smeergeld etc, met als gevolg dat een simpele handtekening een paar dagen duurt. Ik hoor van vele expats waarbij dit alles veel sneller gaat. Je kunt je afvragen of dit dan allemaal wel volgens de regeltjes gaat. Ik kan het ook wel waarderen dat men zich verre houdt van dit soort praktijken, maar de gevolgen, ach laat ik me maar niet ergeren en het gewoon afwachten wanneer het klaar is, ik hoef immers geen dagen te slijten op het politie bureau.
Wat ook zo onhandig is het tanken, Santosh kan alleen tanken bij zijn kantoor, maw hij moet 40 km omrijden om te tanken, dan denk je dat hij dat misschien combineert met een bezoekje aan mijn kantoor, maar nee hij bedenkt dit altijd wanneer je ergens op tijd moet zijn en wanneer je in de buurt van ons huis bent, dus zo ver mogelijk van het kantoor. Nou kun je dit misschien aan Santosh wijten, maar je kunt je ook gewoon afvragen waarom de beste man niet gewoon mag tanken bij ieder tankstation,het is zo simpel en je kan zoveel km besparen.

Duur Huis

Ik zag onlangs in de krant een bericht over een huis dat verkocht is in Delhi. De prijs is $29 miljoen.
Er is in India veel armoede vele honderden miljoenen mensen moeten leven van minder dan $2 per dag.
Neem bijvoorbeeld een chauffeur deze verdienen 9000 a 10000 rupee per maand, dit is ongeveer 150 euro. Het verschil tussen arm en rijk is absurd. Waarom zijn de prijzen zo waanzinnig hoog.

 Het is in ieder geval niet omdat het huis zo perfect in de verf zit. En als ik het kranten artikel mag geloven heeft de bewoner geen schoon leiding water en ook regelmatig stroom storingen. Dit laatste zal de verslaggever wel niet zo goed hebben nagegaan zelfs in ons huis zit een purifier zodat je het water kan drinken, en er staat een enorme kast naast het huis om alle ongemak van stroom stroringen te verzachten.

Ik las ook in het artikel dat 50% van de waarde van het huis met zwart geld wordt betaald. En dit is volgens mij de oorzaak van de hoge prijzen, want in India is heel veel zwart geld. Ik ben niet zo'n kenner van zwart geld maar ik denk dat dit niet via bank transacties wordt overgemaakt. Moet je voorstellen. $29000000 dit is 1611602790 Rupee. We hoeven slechts de helft cash the betalen dit is 805801395 Rupee. Het grootste biljet is 1000 rupee, dit zijn dus 805801 biljetten. Laten we eens stellen dat een stapeltje van 1 cm 100 biljetten bevat. Dan komt $14.5 miljoen neer op een stapel van 8058 cm biljetten van 1000 rupee. Dat is 81 meter hoog.

Ik ga een huis kopen en neem even wat cash mee, je mag wel een karretje mee on het geld te vervoeren, past volgens mij nauwelijks in de koffer bak.

Stel dat er in 1 koffertje 20 stapels passen van 10 cm hoog. dat is dus 2 meter biljetten per koffer, dan moet je voor dat huis 40 koffers mee brengen met geld.

Graduation

Bart heeft hard zitten werken afgelopen drie weken. Een IB examen is toch wel even iets ander dan een examen op een Nederlandse school. Een examen bestaat voor de meeste vakken uit drie delen. Deel 1 en 2 s'ochtends en deel 3 s'middags of een dag later. Zo heeft hij dus 3 weken lang examen gehad. En dan was het zover, gisteren was het graduation evenement. Heel bijzonder men heeft een graduation event terwijl je nog niet weet of je geslaagd bent. Wij krijgen over een week of 6 een mailtje waarin een code staat zodat we de uitslag ergens op een site kunnen bekijken.
We zijn dus nog even in afwachting, maar het feestje hebben we in ieder geval gehad. Kabir een klasgenoot is na het laatste examen bij ons blijven slapen, hij is de boardingschool wel een beetje zat en wil graag met Bart de bloemetjes buiten zetten. En dat is volgens mij wel gelukt. Tijdens de voorbereiding voor de graduation moesten we allen in pak, Kabir had geen nette schoenen, hij vroeg een paar van mij, maar ja ik zit ook niet zo ruim in mijn nette schoenen. Bart wilde samen met Nharae, Kabir werd opgehaald door zijn vader, en zo zaten wij met zijn viertjes op weg naar de ceremonie. In een luxe hotel, stonden lekkere hapjes klaar. Ik heb nog even gebabbeld met Rashid over mijn vogeltjes blog, hij was wel onder de indruk.
Tijd om plaats te nemen in de zaal, een strategisch plekje gezocht zodat we ook nog een leuke foto konden maken. Daarna kwamen alle leerlingen in vol graduation ornaat onder luid applaus de zaal binnen lopen. Het was duidelijk dat ze al een keer geoefend hadden (haha). De eerste spreker gaf in een razend tempo een korte profiel schets van alle leerlingen. Bart werd gekenmerkt door: "kort van stof" en  "man van weinig woorden". Nou dit heeft hij niet van een vreemde. Nharae werd gekenmerkt als soms een beetje traag van begrip, ik dacht: "nou lekker stel". Dit laatste was me trouwens nog nooit opgevallen, ik vind haar eigenlijk wel bijdehand. maar ja alles is relatief.
Als tweede was er een gastspreker, hij kon heel leuk vertellen, het was het hoofd van de IB school uit Mumbai, leuk verhaal en een mooie boodschap:
Not everything that can be counted counts and not everything that counts can be counted

Ik weet niet of de boodschap bij de leerlingen aan kwam maar het gros heeft toch een carrière in gedachten als business man waar alleen de harde cijfers tellen, en de boodschap was toch wel heel duidelijk dat het IB program van de school meer normen en waarden probeert te ontwikkelen.

Het was tijd voor wat afwisseling, en het DP hoofd speelde een liedje op de dwarsfluit. Thomas had inmiddels een blik van Boooooring. Als laatste kwam Mr Thompson het schoolhoofd om een toespraak te houden, ik vond deze het minst enerverend. Er was ook ruimte in het programma voor 2 leerlingen, de eerste had een erg leuke toespraak, ze is trouwens degene die ik de afgelopen twee jaar altijd alle stukjes aan elkaar heb zien babbelen als bijdehante presentatrice. De tweede was een jongen die het langst van iedereen op school had gezeten, hij zit al vanaf PYP1 op de school, hij heeft 12 jaar op deze school gezeten, moet je eens voorstellen dat je eind VWO nog op dezelfde school zit als de lagere school. Hij was behoorlijk emotioneel, hij gaf aan dat het moeilijk is om ieder jaar weer afscheid te moeten nemen van 4 a 5 kinderen omdat ze elders op de wereld gaan wonen. En nu was het tijd voor hem om afscheid te nemen, het was overduidelijk dat de school en vooral de klasgenoten veel voor hem betekenen.

Hehe tijd voor de uitreiking, miss Lila is de homeroom teacher van Bart, Bart had geen vak in zijn pakket wat door haar gegeven was en zo waren er velen. Er is volgens mij geen enkele band en dus ook niets persoonlijks aan het persoonlijke woordje, het was een opsomming van zijn school activiteiten. Tot slot een veelzeggende big smile van Bart op het podium.

Na alle plechtigheden was er nog wat te eten, ik heb een lekkere Biryani gehad Thomas Spagetti. Bart en Nahrae hebben samen genoten van een Indiaas prutje.