Nederland

We zijn nu een aantal dagen terug in Nederland. Je denkt dan wat is er nu anders. Je komt tot de conclusie dat alles min of meer hetzelfde is. Je komt op kantoor bij je collega's, er is een andere baas op de afdeling, maar het werk op de afdeling is onveranderd druk. Je gaat lunchen, het eten in de kantine is hetzelfde. Je gaat naar je moeder, die zit nog steeds in dezelfde stoel, ze ziet er iets slechter uit maar toch is er niet veel veranderd. Je gaat naar je schoon familie, mijn schoonzus heeft een andere vlam, maar de gezelligheid rond het vuur s'avonds is onveranderd.

We gaan naar het schoolplein, dezelfde ouders staan op hun kinderen te wachten. We gaan naar onze buren, welke aangeven dat ze gaan verhuizen en het huis ernaast heeft ook nieuwe bewoners. Op de roei tref ik wat vrienden van Bart, er wordt een nieuw clubhuis gebouwd. Eigenlijk is er toch best wat veranderd, maar het voelt alsof we vorige week nog op alle plaatsen zijn geweest, zijn we een jaar weg geweest?


Nederland is groen, Nederland is schoon, Nederland is geordend, in Nederland worden mensen boos als je te laat voor een zebra stopt, in Nederland is het koud, in Nederland is het duur, in Nederland is het rustig, in Nederland is het anders.

Broederband

We zijn gisteren in Nederland aangekomen. Op Schiphol stonden de vriendinnen van Anne-Marie ons op te wachten, Sander stond op Bart te wachten echter bij de verkeerde terminal. Na een kopje koffie zijn we in de trein gestapt om naar Beerze te gaan. Op het station in Ommen stonden mijn schoonouders en Roos ons op te wachten. We hebben een dagje rust genomen, lekker in de zon zitten met een kopje thee. S'avonds was er een optreden van de broederband, voordat we naar India gingen waren we door middel van een cursus voorbereid op een culture schok. Niemand had ons gewaarschuwd voor een culture schok als we naar de Beerze broederband zouden gaan. Geintje het was best gezellig en we hadden een lekker flesje rosé meegenomen. De muziek in India is wat temperament voller dan de broederband. Best grappig die meisjes op de blokfluit, de drumband die gestructureerd het muziek blad afwerkt.
Men spreekt broederband in Beerze uit zoals je het schrijft. Dus echt met een a van fietsband. De omgeving was trouwens prachtig in de tuin van een landhuis.

Vaardigheid

Vandaag zijn Bart en ik naar de FRO geweest om onze residential permit te verlengen met een jaar. Honeywell heeft dit goed voorbereid, ik kreeg afgelopen vrijdag een map met 59 pagina's aanvraag papieren voor mijn verlenging en voor Bart ook nog eens 10 pagina's. Ik moest daar zelf nog het bank statement aan toevoegen, nog eens 8 pagina's.
Het ging precies zo als vorig jaar van loket naar loket. Als één na laatste worden alle papieren die inmiddels van stempels en handtekeningen zijn voorzien ingescand. Het dossier dat door Honeywell was voorbereid was keurig in volgorde, begeleidend schrijven en dan de gegevens, en dit 5 keer achter elkaar. De scan dame wilde een andere volgorde en haalde alles uit de map en ging alle papieren door elkaar husselen, de scanner liep een paar keer vast, het papier wilde niet meer en werd daarna op de kop ingescand zodat er geen kreukels aan het begin zaten.
Toen ze klaar was drukte ze me de stapel papier in de handen en zei, je moet het bij loket 7/8 inleveren. De mevrouw bij loket 7/8 zei je mag het alleen inleveren als het is samengebonden in het dossier. Tja en toen had ik het gevoel dat al mijn vaardigheden op de proef gesteld werden. Er ligt zoveel papier overal dat je het gevoel hebt dat je je spullen goed bij elkaar moet houden voordat er iets belangrijks zoek raakt. Er staat tevens een ventilator full speed boven je te draaien om een beetje verkoeling te geven. Ondanks de fan gutste het zweet onder mijn oksels. Je moet je voorstellen dat alle papieren gehusseld zijn, dat er kreukels inzitten en dat je de gaatjes boven elkaar wil krijgen maar dat de helft gedraaid is, en zodra je een papiertje los laat waait het weg tussen een berg papier van andere mensen. Ik stond met mijn elleboog de ene stapel ongeordend vast te klemmen en dan met mijn handen een ander stapeltje recht te schudden terwijl het papier niet wil glijden en achterstevoren zit. Je klamme zweet handen helpen dan ook niet mee. Beide Honeywell bedienden die mee gestuurd waren om te helpen stonden verderop te kijken want zij mochten niet voorbij  balie 1.
Men stuurt 2 man mee om te helpen en eigenlijk hebben ze niets gedaan, ze waren ook niet bij de briefing geweest van afgelopen vrijdag, dus ik wist de procedure beter dan hen. Ach het viel best mee vandaag na 1.5 uur waren we al klaar. De volgende stap is 1 maand wachten, daarna weer naar het FRO om de residential permit op te halen. Als we de residential permit hebben dan kunnen we een nieuwe visa aanvragen, dit schijnt in een paar dagen klaar te zijn. Je geloofd het bijna niet, maar 2 a 3 dagen.

even luisteren

In de Quarry heb ik gisteren ook nog een filmpje gemaakt. Die moet je even luisteren.

Gisteravond tijdens een hash feest vertelde ik over de mooie omgeving die ik had ontdekt. Een van de hashers kende het gebied, hij zei tegen me dat ik over een paar weken nog een keer moest gaan. Als de regen is begonnen dan veranderd het hele gebied en wordt prachtig groen.

Qaurry whisper

Vandaag heb ik met Thomas een geocache proberen te vinden. Het was dicht bij huis. Het aangegeven start punt was echter verder weg. Als we hier zouden willen beginnen dan zou Santhos on moeten brengen. Ik had op google earth gevonden dat er nog een ander pad de berg op ging. Hier zijn we op de fiets naar toegegaan, ongeveer 3 km door NCL society fietsen. Bij ons begin punt was een hek, dit konden we gelukkig open maken. Het paadje ging twee kanten op, na een onduidelijk begin kwamen we op een doorgaand pad wat ons in de richting van de cache bracht. Echt een prachtige omgeving en dit zo dicht bij huis. Ik had al vaker een paadje richting de heuvels gezocht maar nog nooit gevonden. De Qaurry was ook mooi, er was weinig water, tja de monsoon is nog steeds niet begonnen. Er zaten veel kikkers en de vogels kwetterden zo luid dat een echo te horen was tussen de rotswanden van de Quarry. Cache hebben we niet gevonden. Zelfs niet na een paar telefoontjes naar het thuisfront voor details. Ik had de volledige cache niet uitgeprint en zonder de hints lukte het ons niet om hem te vinden.
Toch hebben we een heel mooi stukje natuur gevonden vlak bij huis.

Palkhi

De krant staat vol met Palkhi berichten. Het zijn twee pelgrim tochten welke samenkomen in Pune. De twee tochten kwamen gisteren aan in Pune, ze zijn vandaag in Pune gebleven en gaan vrijdag weer verder. Men legt tijdens de pelgrim tocht 240 km af. Het wordt ieder jaar georganiseerd. Er lopen hoofdzakelijk boeren mee. De boeren hebben nu nog niet zo veel werk omdat het te droog is. Als de monsoon al was begonnen dan hadden er wellicht minder boeren mee gelopen. Er lopen ook IT professionals mee. Deze IT professional gaan niet alleen voor de pelgrimstocht maar ze hangen er een doel aan vast. Ze vragen dit jaar aandacht voor "foeticide". Toen ik dit in de krant las schrok ik wel, er worden blijkbaar in India veel ongeboren vrouwelijke foetussen vermoord.
Wat ook een interessant bericht was dat de IT professionals zich verbaasden over het feit dat de boeren zonder veel plannen en overleg in staat waren een ringan ceremony te houden. Dit is een soort grote cirkel door mensen gevormd waarin men dansend rondjes loopt. Dit duurt ongeveer een uur. De Pegrims heten warkaris.

Letter of no objection

Bart en ik moesten vandaag persoonlijk naar het politie buro om een briefje te halen dat de politie er geen bezwaar tegen heeft dat we onze visa verlengen. Bart dus maar een dagje vrij van school genomen. Want er was vandaag maar tot 12:00 les in verband met het Palkhi festival wat er voor zorgt dat de halve stad vast zit qua verkeer.
Op weg naar het politie buro wordt ik gebeld door fragomen dat ik beter terug kan keren omdat de police officer belangrijkere zaken had te doen. Voordat ik het tegen Santosh kon zeggen waren we al bij het politie buro. Waarna de fragomen medewerker zegt als je hier even je handtekening zet dan regel ik het morgen wel even. Ik vroeg nog is het dan niet noodzakelijk is dat we persoonlijk aanwezig zijn, hij nee.
In het schrijven wat we vooraf hadden gehad stond nadrukkelijk met vette letters dat Bart en ik persoonlijk aanwezig moesten zijn.

Tja dan denk je toch AAARGH.