Ik neem je mee op een virtuele wandeling vanaf mijn huis, naar Pune university en weer terug. De contrasten van arm en rijk zijn groot.
Als eerste kom ik een paar dames tegen die hout aan het sprokkelen zijn. Dit hebben ze nodig om op te koken. Prachtige kleren hebben ze trouwens aan.
Als ik me omdraai dan zie ik een van de grotere huizen in onze society.
Ik neem even een klein weggetje tussen door en kom op lane 2, wat een rust, geen brommers, riksja, auto's bussen, vrachtauto's, slechts een paar fluitende vogels. heerlijk.
Dan kom ik bij een poort die me uit de society leidt, beetje luguber met al dat prikkeldraad.
25 meter na dit poortje kom je het andere leven tegen, mannen die ook een zee van tijd hebben en een enorme rust, de omgeving is anders.
Net na deze mannen kijk ik het volgend straatje in, schril contrast met het huis van een paar foto's terug, en zo dichtbij. Zie het contrast de Schotels voor TV, de lappen plastic over de golfplaten, de man die met een hamer en een houweel hout aan het kloven is, kleurige kleren van de Indiase vrouw, een paal met elektriciteit kast op de weg, alle zooi overal tegen de huizen geparkeerd.
50 meter verder heeft iemand een paar koeien, de melkbussen staan te drogen op een bankje, de was hangt erboven.
Als je de was ophangt op het prikkeldraad dan heb te geen wasknijpers nodig.
Op het dak zie ik een poes die net zijn avondmaal heeft gevangen.
Weer 50 m verder nog meer huisjes, een prachtig beeld van het dagelijkse leven in India.
50 meter verder kom ik bij een drukke weg, toen we net in India waren zou ik er tegen op zien om over te steken, maar nu weet ik dat je gewoon rustig naar de overkant kunt lopen het verkeer wurmt zich wel om je heen.
Aan de overkant van de weg kom ik een paar vrouwen tegen, geen stoel gewoon met je billen op het grind.
Na 200m langs deze drukke weg te hebben gelopen kruip ik door een hek, het zit op slot, maar het is gebruikelijk dat je je er niks van aantrekt. Zo gaat dat met regels in India, ze zijn er wel maar je kunt ze tot op zekere hoogte gewoon negeren.
Konden die Auto's dit bord maar zien, ik ben 50m van de drukke weg het getoeter is nadrukkelijk aanwezig.
Vervolgens kom ik een muur op de weg tegen, ziet eruit als een ontwerp foutje, muur heeft ook geen functie want iedereen loopt er bij langs.
Dan duik ik een wandelpaadje in ik zie een vogeltje wat ik al lang op de foto wil zetten, hij zit 2 a 3 meter van me, hij hupt alleen zo snel dat ik 15 onscherpe foto's heb gemaakt, zo wazig dat het het niet waard is om te delen.
Dan zie ik de schoonheid van de bomen, ze zijn zo mooi verweven.
De Banyan boom is India's nationale boom, hij is bijzonder omdat hij wortels van de takken naar beneden maakt en daar vervolgens weer verder groeit en een soort stam maakt.
Dan moet ik even aan mijn werk denken, zijn die jongeren de toekomst van Honeywell, ze hebben in ieder geval wel het goede vak gekozen, ze zien er ook vrij relaxed uit, ook zij zitten met hun kont op het beton, zijn toch slimme gasten dat nou niemand verzint dat een stoel met een kussen comfortabeler is.
Dan kom ik aan bij de universiteit, een prachtig oud gebouw wellicht door de Engelsen neergezet en daarna nooit onderhouden, tot vorig jaar toen ze met de renovatie begonnen
Nog een plaatje van wat mensen op straat. Die man heeft een tiffin bij zich, hier nemen ze eten in mee. Op mijn werk zijn er velen die op deze manier hun warme maaltijd meenemen, met een isolatie hoes is het eten dan tijdens de lunch nog een beetje lauw.
Mooi bloemetje
In Nederland zou deze auto niet door de APK komen maar de Indiase PUC is iets soepeler
Dan kom ik midden op het universiteit terrein bewakers tegen met vele wegversperring, ik heb me lang afgevraagd waarom hier 2 bewakers staan met vele hekken. Ik heb onlangs ontdekt dat het eenrichtingsweg is, en dat zij dit regelen. Een bord werkt niet in India, die kun je namelijk gemakkelijker negeren dan een man met een fluitje en een stok. Ze vonden het trouwens niet leuk dat ik een foto maakte.
Ik duik wederom een bospaadje in prachtig stukje natuur.
En dan kom ik mannen tegen die een muur aan het maken zijn, je vraagt je af waarom, die bomen hebben geen muur nodig, nou ik zie het wel als het klaar is. Die mannen krijgen een stapel rotsblokken waarvan ze eerst stenen moeten hakken er waren 5 man bezig met hamer en beitel, stenen voor een muur aan het maken.
Tijd om het universiteit terrein te verlaten, de drukke weg over, ik moet tot na het tweede viaduct. gelukkig zijn er verkeerslichten, deze zebra heeft geen functie, die wordt genegeerd. terwijl ik de tweede weg overstak ging het licht op groen, het is maar goed dat ik nog een sprintje kan trekken.
Midden op het verkeersplein kom je dan het bedel gezin tegen, ze leven hier midden in de drukte, tussen al die razende auto's
100 m verder op kom ik een oude bushalte tegen, een man heeft hier een woning in ontdekt, met uitzicht op de Banerroad,
500m verderop moet ik even van de stoep af, er heeft vandaag iemand een winkel op de stoep gemaakt. Gelukkig rijden er niet zoveel auto's langs de zijkant.
Ik ga even van de Banerroad af, het is hier zo druk dit wandelt niet zo fijn. Zoals we bij de Universiteit zagen doen Indiase mensen niet zoveel aan onderhoud.
Kom nog een vogeltje tegen
Op mijn werk moeten we altijd safety observation melden, nou ik heb er weer een vandaag. Als je goed kijkt dan zie je daar iemand zonder valbeveiliging op 4 of 5 hoog op een gebouw balanceren
Even een close-up van dat mannetje, wat je ook goed ziet zijn de houten steigerpijpen. Meestal houdt dit goed met enige regelmaat lees je in de klant dat een dergelijke constructie in is gestort
Mooie vrachtauto bij de bouw plaats
Weer terug op Banerroad
En tot slot de Main gate van onze society, heerlijk gewandeld
