Transit on Bangkok

Onze reis van Mauritius naar Tokyo was een beetje omslachtig. We moesten in Mumbai de kinderen droppen bij Santosh en de laptop oppikken bij Santosh. Dit had als gevolg dat we op Mumbai 2x door immigration heen. We hadden weinig tijd met een beetje vriendelijk voordringen hebben we het vliegtuig naar Bangkok gehaald. We hadden 10 uur tussen de vlucht van Mumbai-Bangkok en Bangkok-Tokyo. Dit gaf en in een mooie gelegenheid om Bangkok te bezoeken.

We wilden naar het keizerlijk paleis maar dat was net gesloten toen we aankwamen. We zijn naar “Wat Pho” gelopen, prachtige gebouwen en een enorme liggende Buda. De gebouwen en stupa's hebben andere vormen dan in Tibet, de buda's zijn hetzelfde. Er waren ook van de typerende Thaise beelden, welke elke poort bewaken. 

Daarna zijn we over een markt gelopen, met kant en klaar eten, mooi gepresenteerd.

Daarna hebben we een boottochtje gemaakt, dan zie je dat Bangkok vele huizen heeft op palen, je ook veel tempels tegen langs de oever. De boten zijn heel bijzonder, ze zijn 15 a 20 meter lang. Gerlinde en ik moesten op de juiste plek gaan zitten zodat we balans hadden, hij was vrij wankel dus. Er zat een zware motor in. zo'n een als je ook in een tractor vindt, aan de motor was een stang bevestigd met aan het eind de schroef. Ze kunnen de hele motor heen en weer bewegen om te sturen. De top snelheid was hoog en gaf een spetterend geheel.

Tot slot nog naar een Thais restaurant geweest. Lekker gegeten en een leuke invulling van de 10 uur de we moesten door brengen.

Terug reis

We zitten op het vliegveld te wachten. De afgelopen dagen hebben we gewandeld, gezwommen en we zijn nog een keer gaan snorkelen. Ik kijk terug op een geslaagde vakantie. Het bericht dat Bart geslaagd was voor school maakte het extra goed. Dit is wel een opluchting, en hij heeft het ook nog royaal gehaald ook. Dat ik me hier zorgen over maakte komt omdat Bart een zeer middelmatige start had van school,  dat we bij het schoolhoofd werden geroepen dat Bart harder moest werken en dat vorig jaar meer dan de helft was gezakt.
Komende week gaat Thomas logeren, en Bart en Anne Marie zijn alleen thuis. Ik heb een busines trip naar Tokyo en Gerlinde gaat mee. Ik vrees dat ik weinig tijd heb voor Gerlinde want in Japan werken ze lang, en onze workshop duurt maar twee en een halve dag en we moeten best wel veel bespreken en uitwerken. We zullen ook wel brak aankomen, in Mumbai gaan we vrijwel direct door, maar in Bangkok hebben we een pauze van 10 uur. Ik hoop dat we energie hebben om wat leuks te doen.

Relax

Vandaag hadden Thomas en Gerlinde hun duik. Gerlinde heeft haar duik certificaat gehaald. Thomas en Gerlinde kwamen beide enthausiast terug. Grote vissen gezien, 8m diep geweest, oren klaren ging goed. Allebei super trots dat ze het gedaan hebben, en ze willen nog wel een keer.Ik heb een wandeling gemaakt, Bart en Anne-Marie wilden het liefst hangen op de kamer. Ik ben eerst langs de kust gelopen en daarna het binnenland in. Leuke vogeltjes gezien en wat ook heel typerend is voor het Mauritius landschap de Papaya bomen.

De Hindu tempels doen niet onder voor de tempels in India. Ziet er bijna nep uit.

Casela

We zijn met een prive busje met chauffeur naar Casela gereden. Vreemd genoeg is een busje met chauffeur voordeliger dan een klein autootje huren. Het voordeel is dat je in ieder geval niet verdwaald in Port Louis.
Het nadeel is dat lekker op tijd vertrekken lastig is. We kwamen om half twaalf aan bij het park. Quad en Zip line hadden we geregeld. We hadden in gedachten dat ik met Gerlinde, Anne-Marie met Thomas en Bart alleen op een Quad zouden gaan. Maar toen we de korte instructie hadden gehad en |Anne-Marie het apparaat zag met alle handels en knopjes gaf ze aan dat ze liever achterop zat. Dus hebben Gerlinde en Anne-Marie van plek gewisseld. Eerst moesten we even laten zien of we het onder controle hadden. We moesten door een modderpoel rijden. Van al die knopjes en handels moesten we er trouwens maar twee gebruiken, gas geven en remmen. Na twee rondjes hebben we een paar kilometer gereden naar de ingang van het natuurpark. Gaf een beetje een vreemd gevoel je zit op een ronkend lawaai makend apparaat en dan probeer je van de natuur te genieten. Dit wat ik normaal in stilte probeer te doen. Dan wil je vervolgens ook wel even hard rijden, maar dan zitten er weer van die hoenen op je pad. Al met al een vreemde combi voor mijn gevoel. Wel mooi trouwens om tussen de zebra's en struisvogels door je rijden. Er zitten ook Nederlandse herten op het eiland, deze zijn een paar honderd jaar geleden door de Nederlanders aan wal gezet.
Enigzins stoffig stappen we van de Quad, bij het toilet hebben we de dikste laag maar even van het gezicht gespoeld. Mijn maag begon redelijk te knorren, dus op naar het restaurant, daar aangekomen realiseren we ons dat we slechts 15 minuten hebben voordat we aan de andere kant van het park moeten zijn voor de zip-lines, dit vonden we afgelopen week zo gaaf dat we het nog een keer wilden doen. Na wat gedronken te hebben gaan we met een lege maag richting de zip-lines. Vandaag was het parcours anders dan de vorige keer, het begon met een brug bestaande uit een paar staalkabels en een paar planken. Gerlinde vond het doodeng. De man voor me ook, hij was met zijn dochtertje van een jaar of 8 a 9. Het meisje vond het niet zo eng maar Pa zat maar te praten tegen haar. voorzichtig, langzaam, snap je het. Ik zag dat hij probeerde om gespannen de staal kabels onder zijn oksels te duwen, terwijl dit onmogelijk was omdat ze ruim 1 meter uit elkaar hangen. Toen we van de brug af kwamen zei Gerlinde dat ze schuurplekken had bij haar ellebogen, ze had dus hetzelfde proberen te doen. Daarna was het tijd voor Zip-line, nou hier waren we inmiddels ervaren in, en hebben vol plezier de oversteekjes gemaakt.

Trou Aux Biches

Gisteren was het zo leuk in Trou Aux Biches, dat we besloten nog een keer te gaan. Bart en Anne-Marie hadden geen zin om twee keer hetzelfde te doen. Gerlinde, Thomas en ik gingen met de bus, dit keer op de juiste plek uitgestapt.  We hebben hetzelfde tripje als gisteren gemaakt met de glas bodem boot. Vandaag 500 rupee voordeliger, tja dat afdingen zal ik wel nooit leren. Gerlinde had een onderwater wegwerp camera gekocht, ik ben benieuwd naar de foto's. is een beetje als vroeger dat je tot na je vakantie moet wachten en dan nog een week voor het ontwikkelen. Na het boot tochtje even wat gegeten en daarna parasailing. Fantastisch dat uitzicht. Beetje vreemd in het begin zie je de boot van je wegvaren en ja hangt zelf stil op dezelfde plek. Als het touw is afgerold dan ga je omhoog. Wat ik erg mooi vond is dat je de rand van het koraal kan zien, daar breken de golven, dit is 500m uit de kant, dit is ook de plek waar we gesnorkeld hebben. Terug op de boot lekker hard terug gevaren naar het strand.

Glas bodem boot

Vanochtend hebben Bart, Anne-Marie en ik de bus genomen naar Trou aux Biches. Thomas en Gerlinde hadden een duik afspraak. We stapten een halte te vroeg uit en hebben het laatste stuk naar het strand te voet afgelegd. Bij het strand hebben we een boot geregeld met een glazen bodem en snorkel spullen, de boot voer naar een plekje vlak achter het rif. Door de glazen bodem zagen we het koraal en de vissen al. We zagen ook een hele grote schelp, ongeveer 30 cm groot, open op een kier, de man die ons er naar toe bracht raadde ons aan de vingers niet tussen de schelp te stoppen. De schelp had een mooie golvende rand zo ongeveer 5 cm per golf. Na 1 uur snorkelen en vele vissoorten later waren we koud en klaar om terug te varen. Bij het strand aangekomen hebben we een lekker broodje besteld, en terwijl we wachten op het bereiden van het broodje kwamen Gerlinde met Thomas langs lopen, ze hadden hun duik gemist. Ze hebben het zelfde gedaan als ik en de twee oudsten. We hebben ondertussen lekker opgewarmd in de zon op het strand. Het was tijd om met de bus terug te gaan.

Duiken

Gisteren zijn Thomas, Gerlinde en ik naar de duikschool geweest. Bart en Anne-Marie zagen het duiken niet zitten. Eerst moesten we lange lijsten invullen mbt onze persoonlijke gegevens en gezondheid. Ik gaf aan dat ik een probleem heb met mijn rechter oor. Men vond het verstandig om een dokter te bezoeken voordat ik ga duiken. Het was tijd voor de theorie les. Alle tekens voor het communiceren onder water doorgenomen. Apparatuur bekeken, hoe het vest op te blazen en te ontluchten. Daarna was het tijd om de spullen te passen en voor te bereiden. Gelukkig hadden we hulp van iemand om de flessen op een karretje te vervoeren naar de zee. De flessen in het water getild en op de rug gedaan. Ik was als eerste aan de beurt zodat ik naar de huisarts zou kunnen terwijl Thomas en Gerlinde de oefeningen deden. Na de eerste stap ademen door het mondstuk ging de rest vanzelf. Mondstuk in en uit onder water, los laten en weer terug zoeken en dan weer in je mond. Wisselen met het mondstuk van de instructrische en het masker half vol laten lopen en weer leeg blazen. Tot slot een rondje zwemmen onder water. Ik was klaar en ben op blote voeten met die zware fles op mijn rug over de scherpe steentjes terug gelopen naar de duikschool. Bij de huisarts bleek dat het niet verstandig was dat ik diep ga duiken, tja dat was even een tegenvaller. Terug bij het water zijn Thomas en Gerlinde nog bezig met de oefeningen. Thomas vind het onder water zwemmen OK maar de oefeningen zijn een stap te ver. Terug bij de duikschool hebben we besloten om de cursus te stoppen en vandaag gaan Gerlinde en Thomas een duik maken zonder alle oefeningen. Ik ben benieuwd naar de verhalen.