silly walk

Ik zag net op een TV een filmpje over dieren in de Himalaya. Het haantjes gedrag, de trots van een pauw, er werd een vergelijking gemaakt naar de India-Pakistan border ceremonie. Ik had hier nog nooit van gehoord, maar toen ik het filmpje zag moest ik aan John Cleese denken met de sketch Ministry of Silly walks.

India Pakistan Border ceremonie

Monthy Python ministry of sille walks

Het was gisteren independence day. Ik heb nooit in het leger gezeten. Ik heb wellicht iets gemist in mijn opvoeding, maar ik blijf het uitermate raar vinden als een stel volwassen mannen stampend heen en weer lopen.

Magic Bus

Een uur geleden is Bart vertrokken met de bus. Hij heeft een introductie uitje van het nieuwe schooljaar. Het duurt vier dagen en het heet Magic schoolbus. Vanochtend hebben we samen de tas gepakt, Bart heeft uitzonderlijk veel kleren mee, hij weet uit ervaring van vorig jaar dat het een modderpoel is en dat er veel buiten activiteiten zijn.

Ik voel me alleen, ik ben ook alleen, Gerlinde, Anne-Marie en Thomas in Nederland en Bart op kamp. Het is vandaag Independence day, ik heb Santosh een dag vrij gegeven. Gisteren gunde ik hem dat wel, vandaag denk ik waarom heb ik dit gedaan. Ik ben alleen en ik heb niets gepland voor vandaag. Stom van me. Na een uur alleen vliegen je gedachten alle kanten op. Ik heb het gevoel dat de afstand tot Nederland groter wordt. Het voelt anders dan het eerste jaar. Tijdens het eerste jaar buiten Nederland denk je dat iedereen min of meer met je mee leeft. Als je in Nederland bent dan valt je op dat iedereen heel erg geïnteresseerd is in je verhaal, maar je realiseert je ook dat er maar een enkeling is die met je mee leeft. Dit is natuurlijk ook niet zo gek.
Nu alleen in India realiseer je je dat de afstand het komende jaar alleen maar groter wordt. Je moet het loslaten. Ik hoop dat ik vrijdag mijn Visum krijg, dan kan daarna Gerlinde haar visum regelen en weer bij me komen.
Ik ga vandaag lekker sporten, afleiding is de beste remedie.
Als Bart terug komt heb ik in ieder geval voldoende te doen, een tas vol met was, tja dit is iets waar ik niet bij stil stond toen Gerlinde bij me was.

Registration day

Vandaag was het registration day op school van de kinderen. Ik moest natuurlijk vertellen dat Thomas en Anne-Marie de eerste 2 weken zullen moeten missen van school omdat ze geen geldige visa hebben om naar India te komen. Ik was samen met Bart, bij het eerste tafeltje werd ons uitgelegd dat we langs de tafeltjes "medical", "transport", Lunch" en "Magic schoolbus" moesten gaan en dat we daarna naar de klasse leraren moesten gaan, en tot slot de financiën en administratie afhandelen. Bart vroeg wie zijn klasse leraar was, de mevrouw bij de eerste tafel zei: "Miss Lila" Bart fronste zijn wenkbrauwen, het was duidelijk hij wist niet wie het was. De mevrouw zei: de lerares frans, je bent vorig jaar toch wel op school geweest. Ik dacht laat ik het een beetje verzachten, ik legde uit dat Bart geen frans had. Bart verstond mij verkeerd, hij hoorde mij niet zeggen "he does not have french" maar hij verstond "he does not have friends". Bart dacht wat moet ik hier nou mee. Gewoon negeren en doorlopen.
Na twee en een half uur in de rij staan en formulieren invullen hadden we alle stappen gehad.
Daarna naar het FRO om achter mijn visa aan te gaan, dit viel vandaag mee.

1. Adviseur vertelt op de stoep ga naar loket 7/8 overhandig dit pakket papier en laat de SMS op je telefoon zien, en betaal bij de balie aan de rechter kant. Hij geeft me geld mee om te betalen.
2. In de rij bij Balie 7/8, ben ik aan de beurt zegt men dat ik bij de man in de hoek moet zijn zonder loket.
3. De man in de hoek kijkt me aan en vraagt waarom ik die stapel papier heb meegenomen, ik lieg op mijn best door te zeggen dat dat iemand bij Honeywell aan me heeft gegeven. (adviseurs zijn verboden en mogen niet genoemd of gezien worden). Ik laat vervolgens de SMS zien en de man haalt mijn papieren te voorschijn. Hij schrijft een briefje waarmee ik naar balie 7/8 moet gaan.
4. Balie 7/8, wauw geen rij, ik ben direct aan de beurt, ze zet een handtekening, en stuurt me naar de balie aan de rechter kant om te betalen.
5. Balie aan de rechter hand, er zitten twee mevrouwen te kijken en te wachten op klanten, ze helpen mij en twee anderen niet, ze hebben niet als taak om af te rekenen, ze geven aan dat we 10 minuten moeten wachten, daarna kan ik betalen. Ik maak een foto van het betaal bewijs, dit had de adviseur geadviseerd. Ik word vervolgens naar Balie 7/8 gestuurd.
6. Balie 7/8 geeft aan dat ik bij de man in de hoek zonder loket moet zijn.
7. Man in de hoek neemt mijn betalingsbewijs in ontvangst en zegt dat ik vrijdag terug kan komen voor stempels in mijn paspoort.
8. Buiten bel ik de adviseur, en handel de details m.b.t. het geld af.

Heerlijk zo'n dagje. Ik merk dat ik me van te voren al redelijk had ingesteld op wat ging komen. Ik ben in ieder geval een ervaring rijker dan vorig jaar, toen wist ik absoluut niet wat ging komen.

Bij het FRO kwam ik iemand tegen die ik ken, hij was 1 stap verder dan ik in het verlengen van de visa, hij zei dat wil niet zeggen dat ik eerder mijn visa heb, iedereen is even cynisch.

Bezoek

Janny, Robert-Jan, Leonie en Anne-Sophie zijn afgelopen dagen op bezoek geweest. Ik heb donderdag en vrijdag vrij genomen zodat we leuke dingen konden doen. Ze zouden op woensdag om 16:00 uur aankomen. Ze waren al om 13:00 uur in Pune, ik was op kantoor en Santosh probeerde me duidelijk te maken dat ze er al waren, ik ben even meegegaan, heb ze gedag gezegd en duidelijk gemaakt dat Santosh ze naar ons huis moest begeleiden. Bart heeft zijn taak als ontvangst heer prima uitgevoerd. Donderdag was Anne-Sophie jarig, ik ben met Robert-Jan op de fiets ontbijt gaan halen. Nou petje af zoals Robert-Jan relaxed met me mee fietst. De helft van de winkels was nog gesloten. Na het ontbijt zijn we naar Alandi gereden, ik heb vertelt over mijn pijnlijke zwempartij tijdens ons vorige bezoek. Zoals altijd moeten we op de foto, en zeker met twee blonde meiden bij je wordt dit effect vergroot. Maar wij hebben ook leuke foto's gemaakt.

Na het bezoek aan Alandi zijn we naar Sisters plekje gegaan en hebben ook even bij de kliniek gekeken. Sister was niet thuis, maar we hebben even gesproken met de meisjes die koekjes aan het bakken waren. Een van de meisjes sprak engels. De kliniek was gesloten maar Janny heeft toch een indruk gekregen hoe een zuster soroptimisten groep in India aan het werk is.
Vrijdag hadden we Kasba Peth op het programma staan, ik heb dit een aantal weken geleden ook met Aad en Margriet gedaan. Rashid de gids dacht dat ik alles nog wist van de vorige keer. persoonlijk hoop ik dat in nu na een tweede keer de helft kan onthouden van wat hij vertelt heeft. Het was dus ook voor mij absoluut niet saai. Janny en haar gezin hebben ook enorm genoten. We hadden een programma wat niet te vol was, en we hadden voldoende tijd om alles tot ons door te laten doordringen.

Wel vreemd dat Gerlinde, Anne-Marie en Thomas er niet bij zijn. De kinderen in Kasba Peth hoefden vrijdag niet naar school. Er was het Krisna festival, bij het Krisna festival worden er menselijk piramides gebouwd, de bovenste een kind moet een pot stuk slaan. Rashid vertelde dat Krisna vroegen een kwajongen was, en dat hij op de meest onmogelijke plaatsen boter probeerde te stelen. Dit heeft men in het Festival vertaalt naar een Pot met geld die men hoog ophangt, met een menselijke piramide moet men die dan legen. Het gaat trouwens niet om geringe bedragen, de topper in Pune zit 22 lac Rupee in, dit komt toch ongeveer overeen met 33000 Euro. Tja eigenlijk is het in Kasba Peth minstens zo leuk, waar kinderen een pot ophangen waar ze bij kunnen als ze op elkaars schouders gaan staan.

Na de rondwandeling hebben we geluncht bij Ram Krisna restaurant, een aanrader van Rashid, en inderdaad we hebben lekker gegeten voor zeer weinig geld. Vervolgens was het plan om naar Aga Khan Palace te gaan, maar op North Main Road werden we heel hard van achter aangereden. We hadden alle 5 een stijve nek. Auto was beschadigd, achter klep wilde niet meer open. Als afleiding heb ik de fam Dil maar meegenomen naar het favoriete sieraden winkeltje van Gerlinde. Ik weet niet of Robert-Jan er blij mee was maar ik weet zeker dat de dames hebben genoten. Wat Rupees armer melde Santosh dat er een vervangende auto was. Aga Khan was inmiddels gesloten dus zijn we maar naar huis gegaan.

s'Avonds maar wat wijntjes naar binnen gewerkt, dit helpt goed om je te ontspannen, en het stijve nek gevoel verdween. 

Zaterdag heeft Santosh ons afgezet bij Chaturshrungi temple.  Vanaf de tempel zijn we naar huis gelopen, deze wandeling heb ik een paar weken geleden ook gemaakt. Toen we bijna boven waren begon het waanzinnig te regenen, op de top stond een bewaker, de beste man wilde ons terug sturen, hij melde dat het gevaarlijk was. Na wat aanhouden zei hij dat het goed was dat we door liepen, weliswaar op eigen risico, we zijn niemand tegen gekomen en hebben genoten van de wandeling.

Lekker badderen

Groot insekt, ±2cm

Vogel nestje hangend aan een tak

Eenmaal aangekomen in Sindh Society zijn we via het park terug gelopen naar huis. We hebben geluncht nog wat nagepraat en toen was het al weer tijd om afscheid te nemen.

Erg leuk om je zus met haar familie te laten zien waar je leeft.

Parandar

Ik had op internet een mooi verhaal gevonden over een wandeling van Narayanpur naar Parandar Fort. Er stonden foto's bij van het begin punt. Ik dacht met hulp van Santosh moeten we dit kunnen vinden. Op de site stond dat het vanaf Pune iets minder dan 1 uur rijden was.
Santosh kwam me om 12:00 uur ophalen, ik liet hem de plaatsnaam Narayanpur lezen. Hij begon daarna mijn notities voor de wandeling te lezen. Ik heb hem uitgelegd dat dat voor het wandelen was en dat hij me alleen maar bij Narayanpur moest afzetten. Hij zei aha maar wist niet waar Narayanpur ligt. Ik heb hem op de computer de kaart laten zien, onze inkt is op dus ik kan het niet even uitprinten. Ik heb Santosh drie keer gevraagd of het duidelijk was en hij zei ja. We zijn weg gereden, na 5 kwartier zaten we nog steeds op de snelweg, ik dacht we gaan te ver. Maar even daarna ging Santosh vastberaden naar links. Hij vroeg me nog een keer Temple sir, ik zei ja want het vertrek punt was bij een oude tempel. Nou zegt dit niet zoveel want het land is bezaaid met tempels. Na een poosje ging Santosh van de weg en wees naar een enorme parkeer plaats van een tempel. Dit leek niet op de foto van het internet. Ik dacht zie je wel ik had even een waypoint moeten maken met mijn horloge. Stom van me dat ik dit niet gedaan heb. Ik ben uit de auto gestapt heb de tempel op een afstandje bekeken, en ben terug gegaan naar Santosh, ik zei: "is this a new tempel" Waarop Santosh vol trots zei: "yes sir 8 years old" Tja ik was op zoek naar een fort van 1000 jaar oud en niet naar deze attractie. Ik heb Santosh uitgelegd dat we naar het dorp Narayanpur moesten, de reis ging verder, tot we bij een oude tempel waren, Santosh zei dit is Narayanpur. Ik ben gaan wandelen, ik herkende niets van de foto van het internet, ik dacht ach wat kan het me schelen ik kan hier ook wel wandelen. Tot ik 1 km buiten het dorp ineens de banyan boom herken van de foto van Internet. Had Santosh het toch goed. Het wandelpad begon, al snel had ik aanspraak, de standaard vraag: "Where are you from sir", goed leuk ik heb even met de jonge lui opgelopen, maar het ging me te langzaam. De wandeling was prachtig, sommige stukken waanzinnig steil en glibberig.

Schildering van de familie: Shiva, Parvati and Ganesha in de tempel boven op de berg.

Rijst velden

Ik heb een prachtige wandeling gemaakt, ik ben 2.5 uur onderweg geweest, ik heb 9 km afgelegd en ik ben 500m geklommen en gedaald. Het eerste stuk vanuit het dorp was vrij vlak, daarna begon een klim met een steiging percentage van 30%.

Terug in de auto vraagt Santosh of ik mooie foto's heb gemaakt. Ik laat ze zien. hij herkent het fort en zegt "is this Parandar Fort" ik zeg ja. Santosh slaat met zijn hand op zijn voorhoofd: "but Sir you can go their by car". Hij snapt er niets van dat ik kan genieten van een prachtige wandeling. 

Police sponsor

Afgelopen week heb ik een trip naar Lavasa gemaakt. Op de terug weg zag ik een berg bezaaid met golf plaat huisjes. Ieder huis was beschilderd met de text  Idea, Idea is een telefoon aanbieder. Ik dacht dat is een goedkope manier van reclame, je schenkt die inwoners een paar golfplaten, je laat hun huizen bouwen op een berghelling, en je hebt een hele bergwand vol met de naam van je bedrijf.
Eergisteren kwam ik er achter dat de reclame drift nog veel verder gaat. Je kunt je het nauwelijks voorstellen. De politie mensen op de kruispunten worden gesponsord met regenjassen van Idea.

Pune Blast

Dat was gisteren wel even schrikken. Ik was in de sportschool, op de TV was te zien: "Breaking news: Pune Blast" op de achtergrond een prullenbak met een M van Mc donalds. De rest waren Hindi karakters, ik zag aan de commotie van de mensen dat er wel echt wat aan de hand was.
Thuis maar eens even gecontroleerd. Er zijn in 1 straat 4 bommen geplaatst welke binnen 1 kwartier zijn afgegaan. Het waren kleine bommetjes, er is 1 gewonde, deze man wordt verdacht van het plaatsen, hij had in een tas een bom welke afging, hij ontkent dat hij wist dat de bom in de tas was, hij heeft gezegd dat hij er achter kwam toen de bom afging. Twee van de bommen waren geplaatst op een fiets welke was geparkeerd. De fiets is nog heel dus een erg grote bom kan het niet geweest zijn. De minister die twee weken pas is verkozen zou de stad bezoeken, vlak voor vertrek heeft hij besloten om in Delhi te blijven.
Ik kreeg vandaag een sms met de tekst: Message from Puine commissioner: Do Not beleive in any rumours. If any suspicious thing noticed, like bicicle having front carriage containing plastic carrybag, please inform Pune Police control room on xxxxxxx
Tja, ik moet mijn fiets maar niet ergens laten staan met een tasje erin, straks wordt ik nog verdacht. Toen ik dit Bart liet lezen zei hij vandaar dat iedereen me vandaag zo zat aan te staren toen ik rondfietste met mijn regenjas in het bagage bakkie voorop.

Je gaat je afvragen moet ik me nu onveilig voelen. Ik voel me niet onveilig of zo. Je vraagt je dan af ben ik misschien naïef. Ik weet het niet, voelt wel goed eigenlijk dat je je niet hopeloos ongerust maakt.
Als het maar niet tot gevolg heeft dat de visa nog langer wordt vertraagd. Gerlinde heeft haar terug keer naar India net met 1 maand uitgesteld. Dit is best wel lang zo zonder haar en Anne-Marie en Thomas.