ups and down

Zo af en toe gaat het allemaal op rolletjes en zo af en toe zit het allemaal tegen. Op dit moment zit ik in zo'n periode dat je het gevoel hebt dat alles tegen zit. Op mijn werk lukt het ene na het andere niet. Je denkt iets moois te hebben gemaakt wat je echt een stap dichter bij een goede situatie brengt, maar wordt niet geaccepteerd. Je denkt dan in 1 klap een rij van je actie lijst te kunnen strepen, maar dat lukt niet en je lijst wordt alleen maar langer ipv korter.

En dan is het weekend je kijkt er naar uit.
Om 18:11 stuur ik een berichtje naar Gerlinde dat ik naar huis kom.
Ze vraagt of ik even langs de winkel ga om spagetti en wat ingredienten voor de saus te halen. Kom ik bij de kassa's, zie ik dat er overal een rij staat, bij 1 kassa zie ik slechts 1 echtpaar. Ik sluit aan, dan moeten ze betalen, de vrouw haalt al haar geld uit de portemonee, de man legt wat bij maar het is niet genoeg. Dan gaan ze alle broekzakken bij langs, maar geen rupee te vinden. Er wordt nog een briefje te voorschijn gehaald gaat van de vrouw naar de man en weer terug en uiteindelijk betaald de man met een bankpasje. Dit alles gaat op Indiase snelheid en ik begin me al te ergeren. Ik zie de kassa naast me veel sneller gaan. Dan gaat het echtpaar staan kijken hoe de kassier de tas inpakt met de handen op de rug staan ze te kijken. Grrrr Ik denk dat ik aan de beurt ben, maar dan begint de man met een debat mte de kassier over het bonnetje, alles wordt weer uit de tas gehaald. Alle producten geteld, ik ga naar de kassa ernaast en sluit achteraan. De rij gaat vrij snel, moet ik betalen en wordt mijn bankpasje niet geaccepteerd. Ik moet mijn boodschappen achterlaten en naar de overkant van een veel te drukke straat lopen om geld te pinnen. Terug bij de kassa staat er weer een rij. Ik besluit vooraan te sluiten, en vraag of ik mag betalen. Ik moet even wachten. Er komt een nieuwe klant bij de kassa en deze wordt geholpen voor mij, ik vraag wederom om te mogen betalen, even geduld meneer. Mijn bloed kookt zo'n beetje. Dan zijn alle boodschappen gescanned van die klant, maar hij gebaard even te wachten, zijn vriend loopt de winkel in om nog wat extra's te halen, Ik kijk de kassier nogmaals aan, om te mogen betalen. Dan wil die klant afrekenen maar zijn pasje doet het niet, hij gaat van de ene scanner naar de andere, pasje poetsen, krombuigen, en ja hoor hij doet het. Eindelijk ben ik aan de beurt. Het is inmiddels 19:00 uur, bijna 1 uur alleen om wat spagetti te kopen.

Onderweg naar huis passeer ik altijd een tunneltje. het verkeer stond hier vast, toen we na 20 minuten 400m waren opgeschoten en voor aan stonden om het tunneltje door te kunnen, komt er een ongeduldige automobilist die de hele file heeft gepasseerd over de verkeerde rijbaan en zet zijn auto overdwars voor de onze zodat er van twee kanten geen auto door de tunnel past.

Misschien is het wel altijd zo in India en negeer ik het over het algemeen, en voel ik me nu een beetje opgefokt omdat andere zaken tegen zitten.

Tot slot kom ik thuis en zie ik een email van mijn zus dat de gezondheid van mijn moeder erg achteruit gaat, en dat ze wellicht niet lang meer heeft te leven.

Tja Ups en Downs.

Gudi Padwa

Vandaag is het Gudi Padwa, of in het nederlands gezegd nieuw jaar. Dit is iets typisch uit Maharastra, de streek waarin we leven. Gudi Padwa is op het moment van de nieuwe maan. Op de huizen worden Gudi geplaatst.

Dit brengt geluk, en een nieuw jaar brengt nieuwe kansen.

Er zit ook een religieus tintje aan, de Bhrama's geloven dat vanaf Gudi Padwa the wereld is ontstaan.

De Gudi is een helder groen en geel doekje vast gemaakt aan een bamboe stok. Er zitten suiker cristallen en Neem blaadjes aan een twijg met mango bladeren en een slinger met rode bloemetjes, Dit geheel wordt in een zilveren pot gezet.

Ik heb er een paar gezien gewoon op de nok van het huis. Niet in een zilveren pot.

Zwemles

Gerlinde was een paar weken geleden met Thomas naar het zwembad geweest. Ze had afgesproken met Jolanda en haar kids om zwem instructie te krijgen van Brenda. Thomas is altijd zo verlegen in dit soort omstandigheden dat hij het water niet is ingeweest. Tja hij moet toch wel iets anders doen dan alleen maar thuis hangen. Daarom had ik voorgesteld dat ik ook nog wel wat beter wilde leren zwemmen. Zo hadden we nu afgesproken dat frank en zijn kinderen en ik en thomas zwem instructie zouden krijgen. Na wat pushen hadden Thomas eindelijk zover om te zwemmen, ook helena dochter van Frank had wat moeite om te starten. Al met al zal Brenda wel gedacht hebben wat heb ik nou voor stel. Gerlinde had gezegd tegen Brenda dat ik ook wel wat instructie kon gebruiken. Ze was verbaast dat ik toch wel redelijk vooruit kwam. Volgende keer nog iets beter voorbereiden met bril en oordoppen en dan kunnen we nog wat meer plezier hebben. Thomas zwemt trouwens best goed door, we hadden zo'n oefening om alleen met je benen te zwemmen en hij ging ongeveer net zo snel als ik. Nu de andere technieken noch.

Goa Foto's

Op het strand zaten we ons af te vragen of het net aan de kant van de drijver in het water zit of aan de andere kant.

Bart geniet zichtbaar van het scooteren

Mooie kreek 

Spotted Eagle

 White Bellied Sea Eagle

 Yellow Wagtail

 Agonda beach resort, heerlijk die strand bedden met schaduw dakje.

 Pas op Anne-Marie achter je een opkomende golf

 Pffff valt mee

 Bij een tempel een paar beeldjes

 Anne-Marie is ook aan het scooteren

 Ik kan me goed voorstellen hoe een paar eeuwen geleden hier de Portugezen deze huizen hebben gebouwd.

 Biggetjes, heel veel

 Zo mooi hoe ze van 1 kokosboomblad een vlechtwerk maken waarvan men daarna een aantal naast elkaar zet en een muur van een huis heeft.

 s'Avonds fun

 Kreek vlak achter de rand met beach hutten

 Zo mooi dat licht in het bos

 Laag hangend fruit, die bollen hebben een doorsnede van 30 cm.

 Palolem beach

 Die vrouw heeft power, ik denk dat de gas fles vol is want ze loopt van de doorgaande weg naar huis.

Vroeg op

De wekker stond om 4:45, ik heb mijn ren kleren aangedaan,mijn tas gepakt en om 5 uur was ik klaar voor vertrek. Ik heb het hek van slot gedaan, ik zag dat Santosh er nog niet was. Om 5:15 besluit ik Santosh te bellen. Telefoon heeft geen bereik. Ik begin India te vervloeken, gasten zijn nooit op tijd, tijd bestaat niet voor ze, telefoon doet het nooit als je hem nodig hebt. Na een paar minuten buiten besluit ik om het netwerk maar een keer uit en aan te zetten. Ik bel Santosh en hij geeft aan dat hij er over 15 min is. Dit is de tijd die hij nodig heeft om van zijn huis naar mijn huis te rijden.
In de auto vroeg ik of hij nog sliep, waarop hij aangaf dat hij op zijn thee zat te wachten. Frons!!!
Als een gek zijn we al toeterend in de vroege ochtend naar de andere kant van Pune gereden. Bij aankomst zag ik de groep renners net vertrekken. Goed ik heb snel mijn start nummer opgespeld en ben achter de groep aangerend. Ik liep te hard om mijn achterstand goed te maken. Na een paar km lag ik voorop. Het was een mooie run. Over een pad op e heuvels. Lastig om echt hard te lopen. Maar ik heb genoten. De laatste 5km werd het warm, met nog 1 km te gaan kreeg ik een bloedneus. Ik ging wat waterdrinken bij 1 van de drink posten, het vrouwtje wat daar stond raakte lichtelijk in paniek toen ze het bloed zag. Ik heb haar gerust gesteld en ben verder gelopen. Ik dacht als ze nou maar niet een finish foto maken, met mijn bloedneus. Over de finish gekomen waren er weer heel veel bezorgde mensen. Ze wilden me naar een medical point brengen, ik zei ik wil alleen wat water en ik pak mijn rugzak wel even. Het bloeden stopte snel. Na een tijdje kwamen er allerlei mensen naar me toe, hoe ik dat toch doe, zo hard rennen, op ik alle dagen train etc etc. Nou ja deze voorbeeld functie heeft er weer toe geleid dat er 3 mannen met me mee willen trainen.

Fietsen

Ik heb vanochtend maar een rondje gefietst, mijn Achilles pezen zijn geïrriteerd en ik wilde toch iets doen. Ik vertrok rond 8 uur, ik dacht op de fiets heb ik niet zo'n last van de hitte. Ik had inderdaad niet veel last van de warmte echter het verkeer was erg druk. Ik dacht was ik toch maar iets eerder vertrokken. Het is zo druk dat lekker door fietsen niet lukt. Ik had van een collega gehoord dat er een mooie Japanse tuin was. Ik heb op google earth even de coördinaten opgezocht zodat mijn horloge me de weg zou wijzen. Ik zag dat de naam van het park dezelfde naam had als de achternaam van mijn collega, "Desphande", ik zal hem maar eens vragen of het iets uit de familie is. Tijdens het fietsen heb je dezelfde snelheid als de riksja's, brommers en auto's. De brommers remmen ontzettend af voor verkeersdrempel. Ik houd hier niet zo van op de fiets, je moet iedere keer weer op snelheid komen. Je kunt zo'n verkeersdrempel zo eenvoudig opvangen met je benen en er soepeltjes over heen rijden. Maar als ik snelheid wil houden en de rest staat bijna stil op die drempels, daar wordt het ook niet veiliger van, dus ik rem ook maar af. Ik heb een rondje door de Japanse tuin gelopen, ik moest entree geld betalen, ik vroeg nog een keer extra naar het bedrag want ik dacht dat ik het niet goed had verstaan. 5 rupee dit is ongeveer 7 eurocent met de huidige koers. De tuin zag er goed verzorgt uit, niet uitzonderlijk mooi, ik verbaasde me het meest over het water wat er doorheen stroomde, dit was schoon en stonk niet. Dit is voor het eerst dat ik dit zie in India.
Na het bezoek aan de tuin ben ik naar Parvatti Hill gefietst, ik had geen slot bij me voor de fiets en heb een bezoek maar overgeslagen, ik ben doelloos een stuk verder gefietst. De weggetjes werden kleiner en kleiner, ik vind dit altijd wel leuk, je komt een beetje in de woongebieden van de doorsnee Indiër. Tot op een gegeven moment de weg helemaal op hield. De brommers gingen echter nog steeds rechtdoor, ik dacht laat ik dat ook maar doen, en na 100 m over zand en keien kwam ik bij de Pune-Bangalore Highway. Vanaf dit punt heb ik mijn horloge ingesteld op Thuis en ben met een lekkere snelheid met het verkeer mee naar huis gefietst. Je ziet de mensen verbaast kijken als je gewoon met het verkeer mee fietst over de snelweg. Snelheid was net iets boven de 30 km/hr.
Thuis aangekomen zag ik dat ik een rondje van 36 km had gemaakt, een mooi alternatief voor een hardloop training. Ik zit wel ontzettend onder het stof, ik begrijp weer iets beter waarom alle Indiërs met een doek voor hun gezicht op de brommer zit. Het lijkt trouwens wel een heel leger  bankovervallers als je hier over de weg rijdt.

Werk

Ik heb er weer 2 dagen werken op zitten na de korte vakantie in Goa. Ik vind het altijd verbluffend hoe verfrissend het is om op vakantie te gaan. Hoe je in een paar dagen de motor weer kan opladen en er weer volop tegen aan kan gaan. Maar het tegenovergestelde is ook waar, 2 dagen, veel achterstallige mail, een paar nieuwe klussen met wat tijdsdruk en je bent dat gevoel van de opgeladen motor alweer vergeten. Lekker dat het weekend is en dan kan ik er maandag weer lekker tegen aan.

Wat me ook altijd opvalt dat een complimentje altijd heel erg goed werkt. Vandaag had ik iemand een uitdagende vraag gesteld, het is een jonge enthousiaste gast, ik had hem een mailtje gestuurd om hem een beetje uit te dagen om zijn GB project een extra dimensie te geven. Hij kwam bij me en we hebben even gepraat. Toen hij weg ging zei hij tegen me dat hij zich er telkens weer over verbaast dat ik steeds over een grote diversiteit van onderwerpen verstand van zaken heb. En dat hij er zich over verbaasde dat ik dat allemaal kan onthouden. Dat doet je toch goed als mens, zo'n complimentje.

Ik hoop dat ik dat onthouden nog een tijdje volhoud, ik betrap me erop dat ik zo af en toe wat vergeet, dit is nieuw voor me, het zal wel te maken hebben met dat ik een jaartje ouder wordt.