Happy Birthday

Gerlinde is vandaag jarig, ze is vannacht op haar verjaardag terug gekeerd naar huis. Een mooier cadeau kun je je natuurlijk niet wensen. Vanochtend hebben we elkaar cadeaus gegeven. Toen ik jarig was Gerlinde er niet. Best grappig elkaar om en om een cadeau geven. Thomas vroeg waarom krijg ik nooit zoveel cadeaus. Ik zei ja dan moet je jarig zijn vlak na een veel te lange vakantie. Wanneer ben ik ook alweer jarig, toen we hem eraan herinneren wat hij had gekregen was hij blij dat hij zo'n mooi cadeau had gehad.
s'Middags naar de winkel geweest om taart te kopen. De Indiase taarten zijn  niet lekker, er zit wellicht geen ei in, er zit veel te veel suiker in en het is geen echte slagroom maar iets anders wat vet en smeuïg is. Overmorgen gaan we voor Anne-Marie zelf maar wat bakken. Ziet er wellicht iets minder mooi uit maar is in ieder geval wel lekker.

We hebben de taart op de fiets gehaald, ik ben zo voorzichtig mogelijk tussen alle kuilen door gefietst, er is maar 1 kant beschadigd.

afzuigkap

De afzuigkap in onze keuken hebben we nooit aan. Ik heb het gevoel dat hij de lucht verplaatst, maar het met dezelfde snelheid weer de keuken in blaast.
Op kantoor was gisteren de hele kantine blauw van de rook. Vandaag waren ze ook weer lekker aan het bakken. Terwijl ik stond te wachten heb ik gezocht naar een afzuigkap. Ik heb hem niet gezien. Alle rook van het bakken verdwijnt ergens.

Ze hebben het vuur ook zo lekker hoog staan, geen wonder dat het gaat walmen na een minuut.

Voor alle duidelijkheid de man op de foto houdt een pan vast, die pan zit daar verstopt tussen de vlammen.

eetgerei

Bart heeft Kamir uitgenodigd om bij ons te zijn dit weekend. Kamir woont op het boarding deel van de school en hunkert zo af en toe naar wat vrijheid en gaat dan bij een vriend slapen om dan lekker te kunnen stappen.
We gingen vanavond eerst uit eten, ze zijn nu stappen. We hebben gegeten bij sizlers daar kun je lekker eten. Ik heb me verbaast over de messen. Als je ze goed bekijkt dan zijn het wellicht messen geweest zonder kartels waar iemand op een zolderkamertje kartels op heeft zitten vijlen. Zeldzaam onregelmatige kartels met enorme bramen van het vijlen/slijpen. De messen zijn ontzettend bot, ik had iets met beef besteld en maakte me zorgen of ik het vlees wel aan stukjes kon snijden. Deze zorgen waren overbodig het vlees was zo gaar dat het vanzelf uit elkaar viel.

Ochtend rondje

Toen ik gisteravond naar bed ging besloot ik dat het te laat was om de volgende ochtend vroeg op te staan om een rondje te rennen. Vanmorgen werd ik wakker voor de wekker, ik voelde me fit en heb mijn rode Honeywell dam tot dam outfit aangetrokken. s'Ochtends zijn er veel mensen die een rondje wandelen, de meeste mensen hebben sportschoenen en een trainingsbroek aan. Niemand rent en niemand is zo rood als ik. Bij het tweede rondje ging ik de hoek om en kwam een hond tegen met een man aan de lijn. Het was zo'n hond van type zeer groot, de man aan de lijn was typisch Indiaas hulpje zeer tenger. Hij had absoluut geen controle over het beest, hij riep nog wat van ho ho maar de hond zag een prachtige rode prooi op zich afkomen. Ik wist niet hoe snel ik van koers moest veranderen, toen voelde ik zijn bek om mijn elleboog. Hij beet niet, poeh ik had het hart in mijn keel. Ik ben al niet zo'n held met honden, en nu zeker niet meer.

Ik heb nog even op internet zitten zoeken, volgens mij was het een deense of duitse dog.

Ik las op het internet dat het intelligente lieve honden zijn. Is misschien ook wel zo, hij heeft me in ieder geval niet gebeten.

Shivneri

Santosh had gezien dat ik afgelopen twee weken naar een fort was geweest. Ik had dit uitgezocht omdat ik het lekker vind om te wandelen en ik alleen maar wandelingen op het internet kan vinden naar een fort.
Santosh heeft het al twee weken over dat ik naar Shivneri moet. Dat hebben we vandaag gedaan. Eigenlijk vind ik het een beetje te ver weg voor een dag tocht, zo rond de 100 km. Dat is heen en terug toch 4 uur in de auto.

We zijn eerst naar Leyadri geweest, hier zijn grotten uitgehakt in de rotsen. Er is ook een tempel welke heel actief wordt bezocht. Het ligt ten noorden van Pune, er groeien hier andere gewassen dan ten zuiden van Pune, veel aardappelen, tomaten, bananen en druiven. Ik heb een zakje rozijnen gekocht, die zit ik nu op te smikkelen.

Het Shivneri fort is 1 van de meest strategische en sterkste forten uit het Maratha empire.
Als je er naar toe wandelt moet je 7 poorten passeren. Ik heb er 6 gevonden.

Maingate Mahadarwaja

Ganesh Gate

Pir Gate

Hathi Gate

Mena Gate

Gulup Gate

Ik heb wellicht een route ontdekt om 1 gate over te slaan, of ik ben simpel weg vergeten op het knopje van mijn foto toestel te drukken.
Op de Hathi Gate zitten van dit ijzeren punten, dit zie je wel op meer forten, ik vraag me al een tijdje af wat het nut is. Ik ben er eindelijk achter gekomen. De punten zijn toegevoegd om de deuren olifant bestendig te maken.

Terug in het dorpje heb ik wat gegeten, het was lastig om wat te bestellen, de kaart was in Maharati en het personeel sprak ook alleen maar Maharati. Ik wilde Santosh halen om te helpen maar die was ook niet meer bij de auto. Uiteindelijk zei 1 van de obers 60 rupee lunch, ik zei yes, dit begreep hij niet, toen dacht ik ah ik moet in mijn beste Hindi. ik zei tike tike. De man keek blij en even later kreeg ik mijn eten.
Toen ik op straat liep zag ik 1 kapperszaak en een naai atelier samen onder 1 golfplaat.

Zo'n naai machine heeft mijn oma toen ik kind was geschonken aan de derde wereld. Men zei toen dat deze naai machines erg gewild waren omdat je ze met de voet moet aandrijven en dus geen elektriciteit nodig hebt. De inventieve Indiërs hebben natuurlijk met een kleine modificatie een elektromotor opgezet. zo heb je weer een modern apparaat. Hoe veilig dit is praten we niet over, het werkt dus is het goed.

Vogeltjes spotten

Vanochtend ben ik een rondje gaan rennen, langs Banerroad, naar Pune University, daar zag ik nog  wat hardloop maatjes. Zij hadden de training er al op zitten. Bij de achteruitgang van de university dacht ik laat ik eens rechtdoor gaan. Ik kwam in een heel mooi gebied, echter alle wegen liepen dood, en na een tijdje dacht ik ik moet wellicht via dezelfde gate weer naar buiten. Toen zag ik een mooie blauwe kingfisher langs vliegen. Ik ben terug naar huis gerend, eenmaal thuis toen ik weer een beetje op adem gekomen was en een douche had genomen ben ik op het idee gekomen om maar weer eens vogeltjes te gaan spotten. Die kingfisher in de botanische tuin heeft me hier toe aangezet. Ja dat mooie gebied was een botanische tuin, dit zag ik op het plattegrondje wat mijn horloge op de computer had gezet. Ik ben naar het NCL terrein gelopen dit is lekker dicht bij.
Als eerste kwam ik een kingfisher tegen.

Scaly Breasted Munia

Scaly Breasted Munia

Dit vogeltje hierboven zag ik kort hierna wegvliegen met de sliert gras van wel 40 cm, terwijl het vogeltje zelf slechts 10cm is.

Ik zag een boom met veel kwetterende vogels, netjes hangend een tak. In 1 boom zaten 4 nesten. Deze vogels heten Baya Weaver

Baya Weaver

Baya Weaver

Bee Eater

zegeningen

De ongelukken hebben ook invloed op Santosh. Zo kuste hij altijd zijn hand als we langs een tempel gingen. Hij kijkt dan ook altijd even opzij, ik denk dan altijd houd je ogen nou op de weg, dat is veiliger.
De laatste week begint hij iedere ochtend met een soort schietgebed voor we wegrijden. En gisterochtend toen we naar kantoor wilden stond de motorkap open. Santosh vroeg of ik kwam. Toen ik voor de auto stond werd er een krant te voorschijn gehaald met elastiekjes erom. Er kwam een heel pakket uit, wierook, lucifers, poedertjes.
Santosh begon het ritueel, eerst een zakje geel poeder, werd leeg geschud op de motor, op de voor bumper op de velgen en zo ging Santosh de auto rond. Weer aan de voorkant aangekomen deed hij hetzelfde met het rode poeder. Ik dacht zonde van dat mooie schone motorblok.

Daarna werd de wierook aangestoken, Santosh gaf de stokjes aan mij en deed voor welke bewegingen ik moest maken. Best grappig om van zo'n ritueel deel uit te maken, van de andere kant dacht ik hoe lang moet ik hier nog mee doorgaan. Santosh gaf aan dat het genoeg was en dat ik de stokjes tussen de planten van onze buren kon werpen net als de plastic zakjes welke Santosh tot nu toe had geleegd. Tot slot werd een bloemen slinger uit de krant gehaald. de krant verdween ook tussen de planten. We hebben samen de slinger aan de voorkant van de auto bevestigd. Een paar losse bloemetjes werden op de motor gelegd.

Ik liep al naar de auto om te vertrekken, maar toen kwam Santosh met een plastic zak waar een kokosnoot in zat. Santosh deed een beweging voor en na een tijdje had ik door dat hij wilde dat ik de noot op de grond moest stuk gooien. We hebben een tijd geleden eens een noot proberen te kraken en dat viel toen niet mee. Ik dacht laat ik maar hard gooien, gelukkig ging hij stuk.
Santosh raapte de stukken kokosnoot op en stopte ze weer in het plastic zakje. In eerste instantie dacht ik: waarom die opruim actie ineens.
In de auto vraag ik hem of hij het zakje in de rivier gaat gooien. Ja zei hij vol trots, de rivier is god.