woensdag 28 november 2012

Verkouden

Ik ben een beetje verkouden, ik hoest een beetje maar ik voel me verder niet ziek. Santosh vroeg of ik naar de dokter ga. Ik zei nee ik ben gewoon een beetje verkouden. Ik vertelde dit aan Gerlinde, zij legde me uit dat het gebruikelijk is in India om altijd naar de dokter te gaan. Men verwacht dan minstens pillen van de dokter en men hoopt op een spuit want dit werk het best.
Ik hoop toch niet dat de dokter altijd antibiotica voorschrijft anders worden die bacteriĆ«n wel heel snel resistent. Gerlinde verwacht dat ze gewoon wat vitamine pillen krijgen.
Het is wel vreemd als ik medicijnen voor mijn psoriasis haal kan ik dat zonder recept gewoon kopen bij een drug store, dit kan in Nederland alleen op dokters advies. En dan ga je voor wat vitamine pillen naar de dokter en hoopt op een injectie.

dinsdag 27 november 2012

Veelzijdig

Santosh koopt iedere dag een krant voor me. Soms vergeet hij er een te kopen en dan koopt hij er 1 onderweg voor 3 rupee van het jongetje dat dagelijks staat te venten bij verkeerslichten op banerroad. Voor 3 rupee kun je natuurlijk niet zoveel verwachten, en dat klopt het is hoofdzakelijk reclame. Santosh koopt eigenlijk iedere dag wat anders. Dit maakt me wel veelzijdig, ook al interesseert me het geen bal, als je niks anders te doen hebt ga je het toch maar lezen. Over het algemeen koopt hij times of India, vooral Indiaas nieuws, met 1 pagina internationaal nieuws, en op de laatste pagina sport, meestal cricket en een beetje voetbal uit Engeland of Spanje. Hij koopt ook wel eens 365, dit is eigenlijk geen krant, er staat geen nieuws in, er staan leuke reis adviezen in en op 1 pagina allerlei filosofische gedachten kronkels van een paar Goeroes. Ik verbaas me met regelmaat over hun redeneringen. Vandaag had hij de financial times, tja ik heb me dus maar eens verdiept in de Indiase economie, beste groei als ik als niet deskundige het mag oordelen. Tot slot stond er een verhaal over virtueel management. Erg interessant, ik heb deze bladzijde maar in mijn koffer gestopt, er stonden volgens mij goede tips in.

maandag 26 november 2012

Suriname

Wist je dat er veel Indiase mensen naar Suriname zijn gehaald in de tijd van de slavenhandel. Ik kwam een tijd geleden iemand tegen die me dit vertelde. Ik wist dit niet, ik dacht altijd dat de slaven uit Afrika werden gehaald.
Nu las ik vanmorgen een krantenartikel over deze begraven geschiedenis.
Vreemd om in een krant in India te lezen over Nederlanders, en een dorp Marienburg in Suriname, waarschijnlijk afgeleid van Marienberg op steenworp afstand van Claas en Anneke. Wat is de wereld toch klein. 

zondag 25 november 2012

Pruim tabak

In India zijn veel mensen die pruim tabak gebruiken.Vrouwen en mannen gebruiken het. Als op straat kijkt dan zit het weg oppervlak vol met bruine vlekken. Ik vind dit zo vies, dit heb ik wellicht van mijn moeder meegekregen. Ik kan me herinneren dat Jannie vroeger ooit eens in haar pubertijd van de trap naar beneden heeft gespuigd, ik heb mijn moeder nog nooit zo boos gezien. Als ik op de fiets zit dan rijd ik met een boog om de natte spuig heen. Laatst in Delhi was ik aan het hardlopen en toen spuigde iemand voor me op de grond, dan houd ik echt even in tot ik zeker weet dat er niet meer komt.
Gisteren stonden we even stil voor het verkeerslicht, zie ik een muur helemaal vol met bruine vlekken. Dit moet wel een plek zijn waar vrachtwagen chauffeurs pauzeren en dan uit het raam tuffen. Bah, het zal maar de omheining van je tuin zijn.

Nashik

We zijn afgelopen weekend naar Nashik geweest. In Nashik is de Sula Vinyard. We gingen samen met Reinhart en Annette en hun twee dochtertjes. Nashik ligt 200km ten noord westen van Pune. Het koste ons zes uur om er naar toe te rijden, Bij aankomst vertelde men ons bij de receptie dat het een alcohol vrije dag was. We waren met stomheid geslagen, dat kan toch niet waar zijn, kom je bij een vinyard om wijn te proeven en wordt er geen wijn geschonken. De tour ging wel door, het was een korte uitleg over hoe men wijn en mouserende wijn maakt, witte en rode en rose. Men gaf aan dat er een official was van de overheid en dat het wijnproeven uitgesteld was tot de volgende morgen. We wilden om 11:00 uur s'ochtend vertrekken, ik ben zo vroeg nog niet zo in de mood voor wijn. Terug bij ons Hotel 3km verderop, hebben we gevraagd of we echt niet een wijnproeverij konden hebben in het hotel. Uiteindelijk heeft men dit toegezegd, na een paar keer vragen of we dan misschien droge wijn konden krijgen op deze "dry day" kregen we ook een fles wijn bij het eten, en s'avonds kwamen ze ook nog een paar flessen mouserende wijn brengen. Al met al meer alcohol gehad dan goed voor me is. Thomas en de meisjes hebben lekker gezwommen in het zwembad. Het uitzicht vanuit het hotel was prachtig, wijnranken en in de verte een meer, met daarachter bergen.

We zagen nog een mooie grote kever. Het zou een meikever kunnen zijn. Hij was denk ik een centimeter of 3 a 4.


 De volgende morgen ben ik gaan hardlopen, de eerste kilometers voelden mijn benen zwaar. Na een poosje kwam ik in een prachtig gebied, opeens zag ik een hele grote vogel de zon was net op en scheen een beetje van onder tegen de vogel. prachtig zo'n grote zwarte vogel en aan de randen van zijn vleugels bruin. Het paadje werd kleiner, ik zag de mensen met verbasing naar me kijken, Op eens zag ik in de bosjes een groepje identieke tentjes gebouwd. ongeveer 1 meter hoog, 1 meter breed en 1.5 m lang, er stonden er ongeveer 8, klein paadje er tussen van 1 meter, waar mensen zaten het eten te bereiden. Het was zo kneuterig, moeilijk voor te stellen dat mensen zo wonen, maar het zag er wel gezellig uit.
Terug bij het hotel lekker ontbeten, we hebben nog wat dozen wijn ingeslagen en vervolgens weer in de auto (6 uur later waren we thuis.) Dit is wel erg veel auto rijden voor 1 weekend. Onvoorstelbaar dat je 6 uur rijdt over 200km, dat is nog geen 35 km/hr. 

vrijdag 23 november 2012

Anders

Afgelopen week waren er twee berichten in de krant wat me toch wel even liet nadenken. Als eerste was er een bericht dat er twee meisjes in de gevangenis terecht waren gekomen nadat ze waren gearresteerd omdat ze iets op facebook hadden gepubliceerd. En als je dan leest wat ze geschreven hadden lijkt het op het eerste gezicht onschuldig. Je gaat je dan afvragen waarom die actie om ze vast te zetten en het facebook account te verwijderen, Ik ben tot de conclusie gekomen dat er maar 1 echte reden kan zijn en dat is angst. Angst voor rellen en ongeregeldheden, ze hadden namelijk gepost dat ze het vreemd vonden dat heel Mumbai was afgesloten voor een crematie van een oud minister. Als eerste is het al vreemd dat je een miljoenen stad ontregeld, en dan zo'n op het oog overdreven reactie. Wellicht is de kans op ongeregeldheden veel groter dan dat ik me realiseer. Wat je dan een dag later in de krant ziet geeft me ook een oncomfortabel gevoel, men plaatst gewoon een foto van het brandende lijk in de krant.
Het tweede bericht van afgelopen week was dat een terrorist is opgehangen in Pune. Tja dan denk je onmiddellijk dat is iets barbaars. Dat ken je niet in Nederland, en als een collega dan op eens tegen je zegt, ze hebben hem zojuist opgehangen, dan voelt dat toch heel raar. In de krant stonden alle doodstraffen van de afgelopen 30 jaar genoemd, het gebeurd in India ook niet zo vaak, je kunt ze op 1 hand tellen.
Ja het is toch anders als in Nederland, waar vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel staat en waar de doodstraf al heel lang niet meer bestaat.

zondag 18 november 2012

Diverse vakantie foto's

Aapjes op de rand van het fort in Rantambore

 Vuurwerk tijdens Diwali
 He blauwe stip in onze ooghoek, ha het is een kingfisher.
 Mangoer
 We zijn bij deze mensen thuis geweest, kennisen van de gids, men voelde zich erg opgelaten men was bezig met Diwali rituelen, alle vrouwen liepen met een schaal vol brandende olie kommetjes van hun huis naar de tempel. De kommetjes worden gevuld met Ghee. Men wilde ons wel iets aanbieden, en ook wij hadden suikergoed meegenomen, maar men was aan het vasten, men vroeg of we de volgende ochtend terug wilden komen voor het ontbijt, dit paste helaas niet in ons schema.
 Families zijn uit het natuurreservaat gehaald, men geeft de werk en opleiding tot kleden wevers.
 Thomas bommetje
 Vogeltje
 Ander vogeltje, ik wilde even vogeltjes spotten buiten de deuren van het resort, jongens kwamen achter me aan lopen, vroegen naar mijn naam, ik een paar woorden Hindi, zei twee woorden engels, leuk, maar ze bleven maar kletsen, ze wilden geld, ik had niets bij me, ik dacht vogeltjes spotten wordt niets. We liepen langs de vader van de jongens, mijn Hindi was net voldoende om te begijpen dat de vader aan de jongens vroeg hoeveel geld ze me hadden afgetroffeld. Toen was ik heel blij dat ik mijn portemonee op de kamer had laten liggen.
 Terug in het resort zag ik dit vogeltje in het gras.
 Zonsondergang
De kameel staat op, Oeps ik val zelf bijna.
 In de zandduinen in de woestijn
 Vrouwtjes pauw met jong
 We hadden al een tijdje de sporen in het zand van de woestijn gezien, ik dacht dat het van een vogeltje was, maar het was een dikke tor.
 Vogeltje, als hij de vleugels opende was hij mooi blauw, de gids klapte in zijn handen en ik kon toen net een foto maken.